Historie van de London Taxi

... vanaf 1948:

De Austin FX3 (1948-1958):
(de FX1 en FX2 waren proto-types)



Snel na de introductie in 1948, werd de Austin FX3 London's 'Black Cab'. In werkelijkheid had deze maar weinig concurrentie en werd even bekend als Tower Bridge en even vaak aanbeden als Eros op Piccadilly Circus. Het was even zeer een deel van London als de rode London bus en werd net zo vaak gefotografeerd.
In tegenstelling tot de Nuffield's Wolseley Oxford, was de Austin geheel een produkt van na de oorlog. Het ontwerp van de taxi, door een commissie, was hoofdzakelijk het werk van Jack Orr, Don Cobb, J. Jones en Bill Lucas, de laatste werkte voor Carbodies.
Ook betrokken bij het projekt was Robert Overton, namens de distributeur, Mann & Overton die, op dat moment, de alleen verkooprechten had voor de Austin taxi in London. Het werk aan het projekt begon in 1944, maar pas in 1948 werd het uiteindelijke ontwerp onthuld bij Mann & Overton's aan Wandsworth Bridge Road.
Robert Overton, die in 1934 bij Mann & Overton kwam, was erop gebrand dat .... (volgende keer meer)



De Beardmore Mark VII (1954-1969) een vreemde eend in de bijt:



De Mark VII cab was voorzien van een bezine motor en werd uiteindelijk in 1958 (door de concurrentie van de FX3D) ook voorzien van een Perkins 1.6 L (4/99 unit) Diesel motor.

De verschillende Beardmores op een rij:

Mark I. De eerste Beardmore taxi, 1920-1923. Uitgevoerd met Beardmore's eigen 15.6 PK motor, stond in zijn tijd bekend als de Rolls-Royce onder de taxi's.
Mark II Super. De Super was slechts weinig anders dan de Mark I, de wijzigingen bleven beperkt tot een opgepoetste versie van het oorspronkelijke ontwerp, met meer verfijnde spatschermen, etc. De productie eindigde in 1926.
Mark III Hyper. Met de introductie in 1926, en geproduceerd tot 1932, was de Hyper de eerste taxi met remmen op alle vier de wielen. Hij was aanmerkelijk kleiner en lichter dan zijn voorgangers, en werd voorzien van een 12.8 PK motor. Hij stond bekend om zijn vlotheid en makkelijk manouvreren, en had de bijnaam 'Farthing Cab'.
Mark IV Paramount. Na het eind van de productie van de Mark III in 1932, verhuisde Beardmore zijn taxi productie van Schotland naar een leegstaande fabriek in Hendon. De Mark IV zag het levenslicht vanuit deze fabriek in 1934. De nieuwe taxi had een 14 PK Commer motor.
Mark V Paramount Ace. In 1935 bracht Beardmore de Mark V, waarbij voor het eerst een gesynchroniseerde 3- en 4-bak zoals in de Austin TT werden toegepast. Deze taxi werd weleens de 'Paramount' genoemd, en soms de 'Ace'.
Mark VI Ace. De laatste vooroorlogse Beardmore. Waarbij is op te merken dat een volledig gesynchroniseerde bak werd gebruikt. Door omstandigheden moest de productie worden gestaakt in 1939.
Mark VII. Gebouwd van 1954 tot 1969, was de Mark VII veel geavanceerder dan zijn traditioneel voorkomen deed vermoeden. Geconstrueerd uit alluminium en glassfiber en met een Ford Consul motor/aandrijflijn, was het een van de eerste taxi's met een hydraulisch remsysteem. Hiervan zijn er ongeveer 650 gebouwd in 3 productie series.
Mark VIII. Nooit verder gekomen dan een prototype, werd de geplande Mark VIII de basis voor de Metropolitan-Cammell-Weymann Metrocab.


De Austin FX4 en LTI-Carbodies FX4 (R, S, S-Plus) en Fairway (Driver) (1958-1997):



De London Taxi FX4/FL2 had in de ontwikkel-fase de codenaam ADO6 (ADO stond voor Austin Design Office)
... vanaf 1994 ook als LHD (dus voor rechts-verkeer).
Gefabriceerd tot oktober 1997, dus bijna 40 jaar eenzelfde model (zou dit typisch engels kunnen zijn, 'never change a winning .....')

daarna kwam de ...




TXI en II (1997- .....):



... vanaf 1999 ook een LHD versie, omdat de fabrikant van mening is dat export, ondanks de grote thuismarkt, steeds belangrijker (kan) worden.

Vanaf begin 2003 is de TXII leverbaar met Ford 2.4 L Dura Torq Turbo Diesel Intercooler in de LHD uitvoering in o.a. de BeNeLux, Duitsland, Frankrijk en Spanje.




Van de London Taxi historie is een mooi boek verschenen, te weten: 'The Story of the 'London' TaxiCab' van Malcolm Bobbitt, ISBN 1.874105.99.5.
Te koop bij: Connoisseur Car books LTD., 11a Devonshire Road, Chiswick, W4 2EU, London. Tel. 0044 181 742 0022.


... en de geschiedenis van Carbodies, opgetekend in het boek van Bill Munro.
De fabriek die voor meerdere merken de carrosserien bouwde, waaronder Austin. Later overgenomen door Manganese Bronze Holding, waar vanaf 1973 onder de naam LTI-Carbodies de FX4 en Fairway series, en tot op de dag van vandaag de modellen TXI en II worden geassembleerd.
Onder andere te verkrijgen via Amazon.com.

Op de website www.austin-rover.co.uk is ook veel interessante en nog onbekende en leuke informatie te vinden over de Austin-Rover producten, ontwikkelingen en verwante zaken. Klik hier Austin FX4/FL2.




Het taxivervoer in London (van een kenner):

There have been cabs in London for hundreds of years in one form or another. Originally Watermen on the Thames and runners with Sedan chairs plied for hire amongst London Society. Later horse-drawn carriages including the Cabriolet, originally from France, were introduced. Then, in 1897 the first horseless carriage with the introduction of the electric vehicle (this eventually became obsolete when the cables did not reach far enough) and the first cab using internal combustion engine appeared in 1903. The last horse drawn cab was withdrawn in 1947.

The term "Hackney Cab" comes from the types of horses that pulled the carriages, many of them kept on Hackney Marshes, located to the east of the city, and Cab being the shortened version of the Cabriolet carriage.

Today (as at April 2000) 19,528 cabs ply the streets of London.
There are three main types of taxis working the streets of London. Production of the FX4 or traditional London Cab after 40 years has now been superseded by the TX1. A second manufacturer has produced the Metrocab. A fourth type of vehicle may be seen, although not many have been produced, and it is the Asquith. This is a retro-build of a 1930's Low Loader taxi, but with all modern running gear.

Each and every taxi, even from new, must be presented to the Public Carriage Office (PCO) for inspection at least once a year. It takes about two working days to prepare the cab for the strict and rigorous test conducted by the PCO. If the vehicle meets the Conditions of Fitness, it is issued with a white plate or medallion. This is affixed to the boot with a second inside the rear passenger compartment. This plate lasts for a period of 364 days after which time another must be applied for. The PCO are a department within the newly formed Greater London Authority's (GLA) Transport for London (TfL). Until July 2000 the PCO was part of the Metropolitan Police Service.

A PCO inspector may approach any taxi on the public highway, at any time night or day, and inspect it at the side of the road. This includes outside the cabbies house. If he considers that the vehicle is excessively dirty or suspects a mechanical fault, he may tell the driver to take the vehicle off the road and report to the PCO for a more detailed inspection.

ALWAYS: HIRE A TAXI FROM THE RANK OUTSIDE, HAIL A PASSING TAXI OR CALL TO PRE-BOOK A TAXI. You may hail a taxi in the street if the yellow roof light is on, from a taxi rank located at all main-line stations, hotels, and major places of interest.

It is easy to spot any of these taxis by following four simple rules (all four must apply!)
  • A yellow light with the word 'TAXI' is fitted to the roof of the vehicle
  • A taxi meter is fitted to the vehicle, sealed by the Public Carriage Office
  • A white licensing plate is fitted to the boot and matching number inside the passenger compartment
  • The driver must be wearing his green badge, (or yellow for outer London) only available by completing the Knowledge of London

    If any of the above are not included DO NOT GET IN. It's as simple as that.